poszukiwanie kosza idealnego... na śmieci oczywiście :P

Właśnie jestem na tym etapie. Zmieniamy miejsce zamieszkania i śmieci odbierane są dwa razy w miesiącu, plus, że odbierane są wszelkie możliwe kategorie tj. szkło oddzielnie specjalnym transportem (jedną butelkę szklaną ponoć można użyć nawet 20 razy i to właśnie szkło w wielu krajach jest odpadem, który odzyskuje się w największym procencie) a potem reszta: plastik, papier, metale, odpady wielomateriałowe, biodegradowalne i komunalne. Nadal niektórzy mają problem z segregacją śmieci i to nie jest wina niedoinformowania tylko lenistwa. W każdym bloku i do każdej skrzynki wrzucane były wytyczne co do jakiej kategorii z wytłuszczeniem terminów odbierania śmieci problemowych typu leki, żarówki, meble. Jednak nadal np. w koszach biodegradowalnych gdzie powinna lądować żywność, liście itp. lądują pieluchy, nie jakieś bawełniane, ekologiczne te typowe pampersiaki z folią i różnymi innymi shitami (gdzie jak wół w rozpisze napisane, że zarówno żwirki, odchody zwierząt jak i ludzie powinny być wyrzucane do odpadów komunalnych no ale czytanie ze zrozumieniem w naszym kraju naprawdę leży i kwiczy). Dodatkowo wprowadzenie opłat i wymuszenie na ludziach różnych nowych nawyków nie zmniejszyła „wpadek” z wyrzucaniem śmieci do lasów czy rowów. Ostatnio jechałam do koleżanki autobusem, pokonałam ok. 48 km bezdrożami, lasami tak zwanymi zadoopiami. Raziło w oczy… wielkie dzikie wysypiska śmieci stworzone przez leniwych ludzi. No ale do sedna. Ja uwielbiam segregować śmieci i to ja się tym w domu zajmuję. Czemu to lubię – nie mam pojęcia. W moim domu najwięcej jest niestety plastików (folie po meblach, butelki po wodzie mineralnej, pojemniki po jogurtach itd.), metali (puszki po kociej karmie), odpadów wielomateriałowych (kartony po mlekach i kartoniki po bozicie), porównywalna z ilością puszek jest ilość szkła (po sokach). Z racji tego, że jest sezon grzewczy a ja nadal nie mam kosza na odpady tylko korzystam z pełnej gamy kolorystycznej woreczków i worów różnych rozmiarów zaczęłam rozglądać się w poszukiwaniu pojemników na odpady. Obecnie projektanci prześcigają się w tworzeniu coraz to nowszych wynalazków, są kosze, które same rozpoznają z jakim materiałem mają do czynienia i wrzucają, uprzednio zgniatając, do odpowiedniej komory bądź worka – to taka wersja dla leniwych, ale też dla bogaczy, którzy kochają luksusowe rzeczy. Trzeba przyznać, że takie kosze są nie tylko funkcjonalne i oszczędzają sporo czasu to także mają za zadanie pasować do wizji wystroju potencjalnego właściciela. Te kosze wyglądają jak małe robociki a nie kanciaste często przeogromne, śmierdzące kubły. Np. model Gianluca Soldi. To jedna z tańszych wersji z cudów architektury dot. koszy na śmieci. Model Habitare Art. Designe to pojemnik składający się z 4 przegródek do segregowania papieru, plastiku, szkła i odpadów biodegradowalnych. Pojemnik posiada jednak jedynie zgniatarkę do butelek. Konstrukcja jest wykonana z największą precyzją, każda pokrywa jest szczelna dzięki czemu totalnie izoluje „zapachy”. Koszt takiego kosza to 720 zł (kupienie 4 standardowych koszy na każdy rodzaj odpadów, mający sporo większą pojemność kosztuje ok. 250 zł mniej, no ale już nie ma tego „wyglądu”) Źródło: luxlux.pl Pozostając w temacie standardowych koszy w gamie kolorystycznej przypisanej każdemu rodzajowi śmieci należy wspomnieć, że te dostępne pojemniki w sklepach też mogą być ładne i dodatkowo bardziej dostępne typowemu Kowalskiemu. Mamy kosze w kształcie klocków lego, są kosze – szufladki. Jednak ceny też są różne, jak jeszcze te typowe molochy z kolorową pokrywą są cenowo dostępne i sporo niższe od cen cudów technicznych, tak już te, które jakoś wyglądają wcale po zsumowaniu nie kosztują dużo mniej od tych koszy, którymi można by było spokojnie chwalić się na słit fociach na fejsiku. Jak więc spokojnie segregować i nie wydawać na to zaskórniaków, albo jak segregować nie tracąc kasy na tzw. pierdoły? Z podpowiedziami spieszy np. ikea serwująca różne rodzaje małych pojemniczków, którymi można zapełnić standardową szafkę pod zlewem, w której najczęściej umieszczany jest kosz. Jednak takie rozwiązanie jest dobre dla osób mieszkających w mieszkaniu, kiedy śmieci mogą wynosić z domu sukcesywnie i nie potrzebują do tego 120 litrowych pojemników. Przykładowe rozwiązanie tutaj: http://mieszkanioweinspiracje.pl/wp-content/uploads/2013/07/organized-trash.jpg Jak to zrobić jednak na własnym podwórku, aby nasze zwierzaki nie ciągały worków albo koty sąsiadów nie wyciągały nam pozostałości z obiadu? Niektórzy wykorzystują ułożone na siebie opony tworząc z nich budowle w odpowiednim kolorze. zszywka.pl Ja jednak najbardziej zbliżam się do zakupienia 2 pojemników. 1 przedzielę kartonem złożonym na krzyż na 4 części i w każdą część wsadzę oddzielny worek, na te odpady, których mam najwięcej tj. zielony (czasami są białe) na szkło, żółty na plastik, czerwony na metal, pomarańczowy (czasami są czarne z napisem tetra pak) na odpady wielomateriałowe. 2gi przedzielę jedną płaską kartonową przegródką na odpady komunalne (większa część) i odpady biodegradowalne (mniejsza część) – żeby mieć pod ręką przy obieraniu warzyw np. Chociaż nie ukrywam, że gdybym była Bilem Gatesem skusiłabym się na robocika, który nie dość że zgniata pięknie śmieci i segreguje to jeszcze robi z nich urocze kosteczki jak e-wolly z bajki dla dzieci.

recykling, nowe umowy śmieciowe - problemy, problemy....

Od lipca weszły nowe zasady odbiorów śmieci. Cel był jeden, narzucenie na ludzi opłaty takiej aby wyrzucanie/wywożenie śmieci do lasu było większym wysiłkiem. Jak wyszło? Jak zwykle, ludzie ciągle ze wszystkim mają problemy, ale może to co rodzi się w bólach potem zaowocuje na przyszłość. W moim mieście zauważyłam kilka podejść do segregacji. Skupię się jednak na moim osiedlu. Spółdzielnia się postarała, są pojemniki na: papier, szkoło, plastik, odpady wielomateriałowe. Brakuje pojemnika na metale - pewnie prezes stwierdził, że metal to tylko puszki po piwie i Ci co skupują będą zabierali. Ja zawieszam więc na pojemniku na plastik worek i zauważyłam, że się przyjęło, puszki lądują w jednym worku. Zauważyłam jednak, że ludzie mają gigantyczny problem z podejściem do segregacji, wynajdują miliony argumentów przeciw bo "i tak ludzie będą wyrzucali śmieci do lasu". W innych miejscach owszem widzę problemy ale na swoim osiedlu jestem pełna podziwu, owszem na początku ciężko się było niektórym przyzwyczaić ale teraz co 2 tygodnie pojemniki na odpady do wtórnej przeróbki są pełne a te na odpadki bytowe mniej wypełnione niż były przed nowymi zasadami. Jest jednak problem w rejonach domków jednorodzinnych. Jest jakiś termin odbierania śmieci przez firmy a firma nie pojawia się i śmieci zalegają wystawione po 5 dni. I tutaj rodzi się problem. Śmieci zaczynają śmierdzieć, jakieś zwierzaczki zaczynają je rozciągać. Tutaj może ekipa się dotrze bo niekoniecznie fajnie to wygląda. W wiadomościach widziałam problemy w miastach gdzie gminie nie chciało się inwestować w pojemniki i śmieci były wystawiane w workach na parkingach/łąkach/lasach - mija się to chyba z zasadą recyklingu, już lepiej chyba wydać te kilkaset złotych więcej i ich nie segregować zamiast zawalać workami zieleń. No ale co ja tam wiem. Nadal jednak pełno śmieci w lesie, głównie pojedyncze: butelki, opakowania po batonach, jakieś kartony, nie ma nawet jak psa spuścić, żeby sobie pohasał bo pełno szkła dookoła. Nie wiem czemu ludzie nie potrafią się w to wciągnąć. Ja np. uwielbiam :D w domu to właśnie ja jestem odpowiedzialna za recykling, obecnie jak mieszkam w bloku wynoszę na bieżąco co 2 dni albo jak większa ilość to codziennie. Nie bardzo jest miejsca na ustawienie dodatkowego pojemnika z przegródkami. Ale jak się przeniesiemy już do domu, planujemy kupić zwykły stojak na 4 worki w zadaszonej części, żeby śmieci nie walały się po podwórku i żeby żaden deszcz czy śnieg tam nie robił swoich manewrów. Można też zrobić specjalne przegródki, żeby w jednym większym pojemniku wsadzić po prostu kilka worków i tam wrzucać odpowiednie rzeczy. A jak u Was ze śmieciami na nowych zasadach. Problemy? A może wręcz przeciwnie, pełen sukces. źródło:grafika gogle

sex z ideą...

Kilka dni temu wpadłam pstrykając kanałami na fantastyczny, ekologiczny dokument o seksie. A raczej sprzedawania owego sexu w celu finansowego wspierania jakiejś idei. Cała akcja polegała na tym, że dwoje ludzi (bądź troje wiadomo jak to bywa w filmach porno :D) na łonie natury wpadali w namiętne igraszki, całe zajście oczywiście nagrywali na kamerę (pełna profeska). Filmiku nie układali na półce w salonie w celu wracania po latach do upojnych wspomnień tylko wstawiali go do internetu. Każdy kto chciał obejrzeć filmik musiał zapłacić. A kwota zebrana z ilości wyświetleń filmu wspierała ochronę lasów deszczowych. Cele były różnorodne od wsparcia profilaktyki raka piersi po wspomaganie ostatnich członków plemienia Indian. Jednak te lasy deszczowe jakoś mi w pamięć najbardziej zapadły :). Dodatkowo załapałam się na newsy dotyczące recyklingu wibratorów. Otóż metalowe cząstki ukryte w tych brzęcząco-drgających urządzeniach są używane do... uwaga!!!... wytwarzania sztućców :D Wyobraźnia działa i stało się to już lekko obrzydliwe? zero strachu, przecież wszystkie metalowe części wibratorów ukryte są głęboko (jakkolwiek to brzmi przy tym temacie :D) pod grubą warstwą sylikonowego tworzywa także noł łej, żeby miało kontakt z czymkolwiek. Chociaż jedna babeczka wypowiedziała się, że gdyby wiedziała, że jej sztućce pochodzą z części z czyjegoś wibratora to by zaskarżyła tę firmę, która je wyrabiała. Niekoniecznie pewnie chcieliście o tym wiedzieć :D wiem, wiem ale dokument naprawdę był świetny.

wykończeniówka - da się?

Obecnie jestem na etapie prac wykończeniowych w swoim domu, zastanawiałam się czy da się (mając na uwadze przystępność cenową jednak także przede wszystkim) połączyć miłość do środowiska naturalnego z urządzaniem domu. Poruszając się po śliskim terenie materiałów budowlanych z okrojonym dość budżetem dotarłam do farb ekologicznych optimum, jednakże były one niedostępne w moim mieście musiałam więc znaleźć coś co spełniało kilka warunków: po pierwsze założenie ekologiczne (czyli farba z jak najmniejszą ilością rozpuszczalników i lotnych związków organicznych), cena, dostępność kolorów. I tak trafiłam na serię Duluxa Family Zone. Dulux zapewnia: Dulux Family Zone to farba, która została stworzona z myślą o komforcie i bezpieczeństwie Twoim, Twoich bliskich oraz z troską o środowisko naturalne. Unikatowa receptura produkowana bez dodatku rozpuszczalników odznacza się minimalnym poziomem zapachu i emisji lotnych związków organicznych, przy jednoczesnych wysokich parametrach krycia i odporności na zmywanie.. Postanowiłam to sprawdzić, faktycznie krycie świetne, kolory fantastyczne i... brak zapachu, nie musiałam otwierać okien, mogłam stać w pokoju i nic absolutnie nic nie drażniło moich nozdrzy (co się rzadko zdarza). Co więcej etykiety farby dulux drukowane są na materiałach pochodzących z surowców wtórnych, podobnie wzornik kolorów. Nie posiadam wiadomości dot. polityki firmy odnośnie testowania na zwierzętach itp. postaram się tego jeszcze poszukać. Mamy więc zaliczone ściany. Podłoga... nic prostszego, deska. Tata dorwał stolarza, który pozyskuje drewno jedynie z "pewnych" źródeł. Więc nie ma mowy o jakichś niekontrolowanych wycinkach. Jedynie polskie drewno i tak drewno ląduje nie tylko na podłogach ale także jako obudowa antresoli i podciągów, drzwi także drewniane. Zrezygnowaliśmy także z aluminium w domu, pod deską jedynie korek żadnych folii aluminiowych (korek tak, rozpada się, jednak nie zmienia swojego położenia i nadal spełnia swoją funkcję), grzejniki tylko stalowe. Postanowiłam dodatkowo wesprzeć artystów a raczej moja mama wymyślając sobie łazienkę w meksykańskim stylu i tak mamy ręcznie malowaną umywalkę, mural prosto z Meksyku, kafelki w bardzo soczystym kolorze oraz jaszczurkę (ceramiczną) nad lustro. Meble głównie używane, drewniane może poza szafą na wymiar, szukam czegoś z recyklingu jednak nic "większego" poza komodami i jakimiś szafkami na szpargały znaleźć nie mogę. Nie jest to może zbytnio urodziwe ale można z tym fajnie popracować (pomalować, ozdobić, pobawić się designem). Jednak cena tych mebli często jest dużo, dużo wyższa niż "normalnych" drewnianych mebli a szkoda, bo takie meble mają naprawdę "duszę" i "to coś". Może kiedyś będę jak Naomi i będzie mnie stać na super eko domek, na chwilę obecną muszę jakoś się gimnastykować. A Wy, czym kierujecie się przy urządzania i wykańczaniu gniazdek??

recykling ubraniowy

Ekologia jest dziedziną, która stała się mocno popularna dzięki aktorom i celebrytom. Iza Miko, Julia Roberts czy nawet Emma Watson nawołują do wybierania innych rzeczy już te ogólnodostępne. Emma Watson np. współpracuje z projektantami tworząc ekologiczne ciuchy, niestety są to ciuchy nie na każdą kieszeń. Na moją tymczasowo na pewno nie - próbowałam ostatnio kupić coś eko w h&mie czy c&a bo te dwie sieciówki zaczęły tworzyć ekologiczne kolekcje, niestety to co zostało w Warszawie było albo nie w moim stylu albo nie w moim rozmiarze. Nie stać nas na eko ciuch? Nie możemy dostać nic, czego szukamy. W nurt ekotrendu wpisują się teraz "polowania w second handach", kiedyś szczyt obciachu teraz totalna fascynacja. Trudno się dziwić. Ostatnią sobotę spędziłam z mamą na rajdzie po głównych sklepach w Warszawie (Zara, Marks&Spencer, H&M, C&A, Berhska, New Look i inne) i 10h, bitych 10h gdzie płakałam już tak mnie nogi bolały (ale moja mama to wiedźma :P żartuję ale normalnie jak wojskowy powtarzając ciągle "przecież to był Twój pomysł"). Przymierzyłam chyba ze 120 sukienek (w TK Maxxie była całkiem spoko asymetryczna sukienka, ale mega spłaszczała mi piersi także odpadła w przedbiegach :P), 50 par spodni (w tym popularnych ostatnio miętusów), 30 spódnic, miliony bluzek i nie kupiłam nic, dosłownie NIC, ZERO. Bo wszystko robione jest na jedno kopyto: popularne są pastele - już pełno miętusów i pomarańczy, modne są asymetryczne sukienki - wszędzie są, dosłownie atakują :D, wszystkie sukienki odcinane w talii gdzie ja potrzebuję odcięcia pod biustem (inne cięcie uwypukla moje biodra co mnie mocno irytuje :D). Ogólnie mogłam coś kupić: podobały mi się marmurkowe treginsy w Teranovie, sweterek oversize pomarańczowy z filozoficzną myślą nie ufaj chłopcom oczywiście w języku angielskim oraz czarny t-shirt z flagą w TK Maxxie ale jednak zdecydowałam, że nie wylądują one w mojej szafie. Bo ponieważ, że po a)od kiedy flaga amerykańska stała się popularna jest już na wszystkim - bikini, spodnie, spodenki, t-shirty, swetry etc. a z jakiej paki ja mam nosić flagę JU ES EJ, mam własną, tylko pewnie gorzej się ją komponuje i nie jest aż tak komercyjna (chociaż nie powiem ten trend z Orłem mega mi się podoba) b) sweterek był z oczo***je***nym :D serduszkiem więc też jakoś mnie nie przekonał c) treginsy poległy z racji mojego niezadowolenia buszowaniem. Z kolei dzisiaj pojechałam do 3 moich ulubionych "grzebalców", pomknęłam na swojej "czerwonej strzale" (mój rower :D) i zakupiłam 2 koszulki. ta nude/sprany róż jest z H&Ma rozmiar na 152 cm :D, W Stradivariusie przymierzałam krótką koszulkę do pępka, do noszenia na bokserkę albo nawet samą do spodenek z wysokim stanem, podobała mi się, ale wydanie 50 zeta za kawałek materiału, który nawet nie wiem czy założę (bo nigdy nie byłam chętna latać z brzuchem na wierzchu) wydawał mi się kiepskim pomysłem, nie mniej jednak później wracając do domu stwierdziłam, że w sumie koszulka mi się podobała. Przymierzyłam tę z sh i okazała się być genialna :) zaoszczędziłam tym samym ponad 40 zeta. Ta jasno zielona jest z Bershki, rozmiar 36(s) lekko emo ale wygląda naprawdę nieźle. na zakupy biegam z moją eko torbą także wygrzebaną w "grzebalcu", marzy mi się taka moja własna (w internecie roi się od stron oferujących torby na zamówienie) ale nadal pracuję nad tym co bym chciała na niej mieć, to jak z tatuażem, chciałabym mieć coś tylko mojego, niby to tylko torba a ile frajdy człowiekowi daje :D Zapytacie co jest ekologicznego w zakupach w sh - odpowiadam: do stworzenia ciucha potrzebne są materiały, woda, odpowiednia ilość prądu itp. itd. skoro już raz zostało to użyte dlaczego to wyrzucać? Przecież ciuchy zasługują na 2gie życie - taki recykling; a nasza planeta na chwilę oddechu, nieprawdaż? Uwolnijcie łacha! ;)