nowe bio pyszności w Rossmannie

Jak wiecie jestem leniem w kuchni a raczej nie dysponuje zbytnio czasem aby bawić się w kucharzenie. Dzisiaj całkowicie przypadkiem wpadłam do Rossmanna i zauważyłam, że na mojej ulubionej półeczce z BIO jedzeniem jest wiele nowości w bardzo przystępnej cenie. Oczywiście nie wytrzymałabym gdybym czegoś nie kupiła. Do koszyka wrzuciłam zupę ziemniaczaną, zupę marchowiowo-imbirową, puree jednak z pewnością sięgnę jeszcze po brownie i soki (marchwiowo-jabłkowy i śliwka-agawa). Obie zupy już zjadłam (podzieliłyśmy się z mamą tzw. fifty-fifty). Obie pozycje nadają się dla osób z wrażliwym żołądkiem, które niewiele mogą jeść a zupkę należy jedynie podgrzać. *Marchwiowo-imbirowa jest mocna, sądzę, że będzie wiele osób, które powiedzą, że jest obrzydliwa. Moim zdaniem jest ciekawa, dodatkowo w porach zimowych imbir świetnie się sprawdza. Z pewnością ma genialny zapach, konsystencję, widać warzywa poprzecierane no i zioła. Cena słoiczka 9,99 (my spokojnie 2 zupki podzieliłyśmy na 3 osoby) *ziemniaczana - GENIALNA, zakochałam się w tym smaku. Cudowna, delikatna, gęsta i sycąca. NIESAMOWITA. Doskonały wybór dla ludzi chcących zjeść coś dobrego a nie mają np. green waya w mieście (w GW podobnie takie zupy cenowo stoją a porcje chyba są mniejsze). Po puree jeszcze nie sięgnęłam wiem, że do jego przygotowania będzie potrzebne mi jeszcze mleko (akurat ryżowe stoi jeszcze w szafce już dawno o nim zapomniałam, ale sprawdzałam, że jeszcze ważne więc akurat się nada), jest też masa propozycji z czym takowe puree można spożyć. Np. z podduszonymi warzywami (cukinia, brokuł, papryka - i co kto lubi), ze startym serem (wtedy robi się serowa paciaja :D) i wiele wiele innych. Mam nadzieję, że będą pyszne (koszt puree ok 5 zł.). Są nowe propozycje mleka roślinnego, oliwa z oliwek, octy różnego rodzaju, obiadki dla dzieci, paszteciki nowe - mega pozytywna masakra. p.s. dodatkowo chciałabym Was prosić o mocne kciuki bo możliwe, że już niedługo poinformuje Was o zmianach, które nastąpią w życiu moich bezdomniaczkowych kotów (także wish me luck :D!!!!)

kobiecość niejedno ma imię ;)

do tej notki zainspirował mnie ten wpis >>>KLIK<<<<. Od dawien dawna uczymy się, że o gustach się nie dyskutuje a także, że nie ładne co ładne a co się komu podoba. I kurczę coś w tym jest. Jedni faceci lubią chudsze dziewczyny, wręcz wychudzone są też tacy, którzy specjalnie swoje wybranki tuczą. Są tacy, którzy na dziewczynę powyżej rozmiaru 38 patrzą z pogardą, są tacy, którzy za kawałek krągłego ciała daliby się pokroić. Jest jednak druga strona medalu, ta kobieca. I tutaj też mamy stare porzekadło "trawa jest bardziej zielona tam, gdzie nas nie ma" i tak też dokładnie jest z kobietami: chude chcą być grubsze, grube chcą być chudsze, ta z prostymi włosami chce mieć kręcone ta z kręconymi spędza pół dnia z prostownicą w ręku. Jest na to ponoć jedna rada, pokochaj siebie. Niby proste a jednak dla wielu osób rzecz nieosiągalna i nierealna. Jeszcze nie tak dawno temu (około roku) byłam bardzo ale to bardzo gruba. Czułam się jak bohater filmu uwolnić orkę, może gdybym była grubsza dłużej to bym do faktu nadmiaru ciała przywykła, jednak moje przytycie było błyskawiczne. Długo nie wiedziałam o co chodzi (w końcu jestem na wiecznej diecie), bywałam u wielu lekarzy, jednych zabawnych innych mniej. Kiedyś nawet trafiłam na pana, który zasugerował mi, że za pewne jem za dużo lodów. Okazało się, że mam kijowego guza i gratisowo niedoczynność tarczycy i moje przytycie mogło być tym spowodowane. Po operacji straciłam kilka nadprogramowych kilogramów jednak część z nich mocno zakorzeniła się na wysokości mojej kości miednicowej. Jednak tutaj powstał pewien paradoks, im jest mnie mniej tym mam większe kompleksy i czuję się grubsza niż kiedy warzyłam czy mierzyłam te kg/cm więcej. Nie wiem czego to wina czy pogoni za idealnym ciałem, wpasowaniem się w trendy epoki w jakiej przyszło nam żyć, trafienie w gusta mężczyzn - nie mam zielonego pojęcia. rok temu wyglądałam właśnie tak, ponad 69 kg, 104 cm w boczkach (o 4 cm więcej niż w zadku), talia nieistniejąca bo aż 79 cm... rozmiar 42 teraz wyglądam mniej więcej tak, 59-60kg, 86 cm w boczkach (w zadku 93), talia - moja duma 63 cm, rozmiar 36/38 tutaj trochę lepiej widać wcięcie w talii, które kosztowało mnie sporo wylanych łez i potu :D chociaż nie jest to nadal mój ideał. Do pełni szczęścia brakuje mi kilku cm w biodrach, wkurzają mnie niemiłosiernie i są źródłem moich największych kompleksów. Upragniona waga - 55kg, rozmiar: małe 36. I mimo, że rozmiar to nie wszystko to jednak apetyt rośnie w miarę jedzenia a pogoń w kierunku bycia chudym wciąga każdego dnia coraz bardziej. Ale nie do końca o tym miało być. Nadal jestem na diecie wegetariańskiej i w sumie nie tęskni mi się za mięsem czy rybami. Tylko czasem wkurzam się jak czegoś nie mogę kupić albo chce mi się coś szybko zjeść a na mieście nic nie ma. ostatnio natknęłam się na te foto na FB. I w sumie chciałabym żeby tu było też u mnie :)

wege - odcinek kolejny

Na swojej drodze spotykamy często idiotów ale zdarzają się ludzie, którzy są niesamowici i swoją niesamowitością sprawiają, że świat jest chociaż odrobinę piękniejszy. Mam jakieś takie zezowate szczęście, że trafiam i na idiotów (a nawet idiotów do kwadratu) i na osoby wspaniałe. Np. namierzyłam u siebie w mieście (a u mnie w mieście ciężko namierzyć coś godnego uwagi więc jest to warte zaznaczenia) sklep ze zdrową żywnością: różnymi pasztaciochami, kremami, pastami, makaronami, zbożowcami i strączkami jednak do w pełni wege szczęścia trochę brakowało. Pani jednak oznajmiła, że w miarę możliwości co da radę mi pościąga. W sumie niby to też w jej interesie ale niektórym się po prostu nie chce. Korzystając z okazji zakupiłam u niej kilka rzeczy: dżem z jagód, 2 pasztety (jeden z cieciorki drugi z soczewicy - o ile czegoś nie pomerdałam), pastę słonecznikową zwaną wege smalczykiem. Jak na razie wszystko mi smakuje :D. Dodatkowo dzisiaj zaszalałam i strzeliłam porządny obiad: ziemniaczki w mundurkach (zawsze jem ze skórką - w sumie z lenistwa nie lubię ich obierać :D parzą w paluszki :D), kotleciki orkiszowo-warzywne no i warzywka (kalafior, brokuł, marchewka) - wszystko poza kotleciorami gotowane na parze. A zapomniałabym na kotletach jest sos warzywny :D. Pyszna sprawa. Dodatkowo próbuję się znowu zmobilizować po rozstaniu z facetem do powrotu do ćwiczeń, jakoś wcześniej nie mogłam się zebrać do kupy. W ogóle mam jakieś dziwne sposoby na radzenie sobie z depresją bo zamówiłam kotu paczkę hahaha zaszalałam. Kupiłam jej karmę Bosch (Sanabelle) dla seniorków - słyszałam o niej wiele dobrego więc jako, że moja księżniczka zasługuje na to co najlepsze to właśnie najlepsza karma jest akurat dla niej. Dodatkowo 8 paczek kocich pyszności od Sanabelle - smakołyki zapobiegające tworzeniu się kulek z włosów, smakołyki zapobiegające osadzaniu się kamienia na zębach, smakołyki smakołykowe i z witaminkami. Kilka puszek z Alma Nature no i piłeczkę (bo dezodorantu do kuwety a raczej sody oczyszczonej w dużej ilości nie liczę bo to bardziej dla mnie :D). Poza tym zamówiłam całą wielką pakę kosmetyków no i nieśmiertelne lumpkowe łowy. Czas wziąć się w garść!!! :D

kierunek wege odcinek kolejny

Czasami człowiek żałuje, że nie mieszka w dużym mieście albo w ogóle za granicą, na moim zadupiu totalnie nie ma zdrowej żywności, jest jeden sklep, w którym raz w tygodniu można dostać warzywa od pobliskich rolników tzw. "eko" (i chwała im za to!) ale inne produkty mogiła! nie ma niczego! A jeżdżenie co chwila do stolicy po coś porządnego dla osoby bez prawka graniczy z cudem, bo jak wozić zakupy na tydzień pociągiem albo autobusem a potem dotachać to do domu? Są sklepy internetowe, ale czasem chce się nam już, czasem też nie można się dogadać z kurierem. Honor wtedy ratuje rossmann i ich bio półka. sorry za puste opakowanie, ale zjadłam już jedno zanim zdążyłam zrobić zdjęcie, wiecie wielki głód. To zjedzone to warzywne tortellini przypomina nieco uszka takie świąteczne z farszem warzywnym jednak tak doprawione, że najbardziej zatwardziały mięsożerca nie uwierzyłby Wam w to, że nie ma tam mięsnych dodatków. Genialne z botwinką lub barszczem czerwonym. Są też dwa opakowania kotlecików na szybko (jedne warzywne już prezentowane na blogu, drugie orkiszowe), ciastka orkiszowe z dodatkiem sezamu oraz ciastka owsiane. Te ciastka, które widać obok pustego opakowania są genialne, uzależniona jestem od nich. Polecam. Lepsze niż czekolada :D. Tutaj z kolei jest krem czekoladowy (w smaku mocno kakaowy, genialny, lekko gorzkawy ale smakowity), sos bio pomidorowy (zadka nie urywa, lepszy jest robiony samemu z pomidorów, tutaj ktoś przesadził z przyprawami i czarnymi oliwkami) oraz paszteciki warzywne, które pokochałam są smaczne (i tutaj też można je spokojnie podłożyć mięsożercy, nie kapnie się ;)). Dodatkowo zasmakowały mi sojowe parówki, ale wiem, że je można spożywać w ograniczonych ilościach. W planach mam jeszcze zrobienie kofty z sosem pomidorowym i nauczenia się gotować inne wege cuda. Ogólnie wege love ale mogłoby być bliżej mnie więcej fajnych produktów.

papka z cukinii

Jestem załamana i sfrustrowana :( jestem taka noga z gotowania, że to aż poezja, co chcę coś zrobić to mi nie wychodzi. Dzisiaj chciałam zrobić placuszki z cukinii (w których zakochałam się nad morzem) i idźcie w... nie wychodzi mi :( w pipę jeża :(((( potrzebuję korepetycji z gotowania. Muszę znaleźć jakieś przepisy dla ułomnych bo mój wegetarianizm skończy się na tym, że będę jadła gotowane warzywa na parze i sałatki bo nic innego mi nie wychodzi :(. Z innych newsów zakupiłam sobie warzywny pasztecik z Rosska z tego działu bio, pycha, jak podlaski bez kitu :D naprawdę dobry. Tylko te dania obiadowe mi zostają do ogarnięcia i naprawdę łapię doła bo chciałam mamie zrobić i jakoś zachęcić a tu wyszedł bubel... bubel to mało powiedziane :((((. Dla poprawy humoru (bo jakby tego było mało, że nie umiem gotować to jeszcze moje chłopaki z Bułgarami przegrali 3:1 :() ruszyłam w rajd po sh. Upolowałam dwie sukienki (jedna miętowa koronkowa, druga czarna z kwiatkami, przy okazji się kiedyś pochwalę) i krótkie spodenki, które właśnie suszą mi się na żyrandolu. Pełno komarów dookoła, much, zmutowanych mrówek wszystko mnie gryzie ale takie uroki mieszkania przy lesie. Paciorkowiec chwilowo dał spokój, antybiotyki mam jeszcze na 3 dni a potem mam nadzieję zajmę się odbudowywaniem odporności, której nie mam. Gdyby na pokładzie była jakaś życzliwa wegetarianka, która by mi powiedziała co ja do choroby jasnej robię źle z tą cukinią, że mi placki nie wychodzą to byłabym zobowiązana :D.

moja droga w kierunku vege :)

Pewnie ciekawi Was jak tam moja vege droga. Na razie porywam się jedynie na wegetarianizm ale eliminuję mleko krowie i większość serów więc tak jakby w kierunku vege też pewnie kiedyś uderzę. Na chwilę obecną kroki do odnotowania to: mleko krowie zamieniłam na mleko ryżowe, samo do picia jest dla mnie trochę za słodkie ale do mussli jest genialne. Obiadowo to już różne opcje: kasze z sosami warzywnymi, zupy owocowe, ziemniaki w mundurkach z zsiadłym mlekiem (lub gzikiem), kotlety warzywne, sałatki... Przekąskowo: marchewki, warzywa gotowane na parze, nasionka. Ostatnio też rzuciłam się na warzywne fast foody. Czasami mamy niewiele czasu na zrobienie obiadu, kupiłam w rossku w dziale z tą bio żywnością kotlety warzywne i sos pomidorowy z czarnymi oliwkami. Kotleciki przepyszne, sos dziwny... ale nie że niesmaczny tylko dużo tych czarnych oliwek w nim było. Kotleciki wyglądają mniej więcej tak: szybko się je robi bo dosłownie kilka minut, proszek z paczki wsypujemy do zagotowanej wody i odstawiamy na 10 minut po czym formujemy kotleciki i obsmażamy na patelni, z sosem kotleciki wyglądają tak: Jutro w planach kotleciki z cukinii i ziemniaków, za pierwszym razem wyszła mi papka (też zjadliwa :D) także jutro mam nadzieję, że będzie lepiej. Z innej beczki kupiłam nowy szampon rozjaśniający do włosów, Joanny, zapach czarna porzeczka, z dozownikiem. W podobnym tonie jest odżywka. I jestem bardziej zadowolona niż z płukanek i BioSilka także polecam, cena też spoko, za 500ml szamponu zapłaciłam 19 zł, odżywa w wielkim pudełku kosztuje 21.

kierunek ---> wegetarianizm

Zabieram się do tego jak pies do jeża, okazuje się, że muszę wyeliminować więcej ze swojego jadłospisu niż tylko mięso (i to nie jest kwestia etyczna czy ideologiczna tylko zdrowotna), okazuje się, że moje ogromne problemy żołądkowe i słaba przyswajalność to nic innego jak nie trawienie wielu rzeczy (w tym mięsa - tylko zwierzęcego, ryby są dla mnie wysoko wskazane) i wiele rzeczy nabiałowych i tutaj jest moje ogromne ubolewanie. Uwielbiam mleko, sery a tu się okazuje, że z wielu rzeczy muszę zrezygnować w najlepszym razie mocno ograniczyć. Z rzeczy nabiałowych i odzwierzęcych (nie liczę ryb) mogę spożywać jedynie: jogurty naturalne, mozarellę i jajka (ew. zsiadłe mleko lub jakąś maślankę). Totalnie do odstawienia mam mleko krowie i serki pleśniowe które uwielbiam. Lekka porażka ale nie samym jedzeniem człowiek żyje więc jęczeć nie zamierzam. Powoli zmierzam w kierunku wegetarianizm z mocnym już ograniczeniem w kierunku weganizmu. Jednak to bardziej wymagające niż myślałam. Ale daję radę :). Uwielbiam wegańskie żelki (są 100000000000000 razy lepsze od tych nie wegańskich, tylko ich cena lekko odstrasza), ciastka owsiane, sosy wegańskie, kotlety warzywne. Wczoraj jechałam na mleku sojowym, dzisiaj zakupiłam już te ryżowe - lekko się boję czy mi posmakuje ale czytałam niezłe opinie. Dzisiaj na obiad zaserwowałam sobie kaszę jęczmienną z sosem warzywnym i zsiadłym mlekiem. Pychota :). Bardzo dobry ten sos jest także z pieczonymi ziemniakami. Jutro w planach kotlety warzywne ze świeżą fasolką szparagową (nie kupną - duma milion :D) i sosem warzywnym. W poniedziałek pyry z gzikiem :D. Co dalej jeszcze nie wiem ale damy radę :D. Mama się śmieje, że to w sumie i lepiej, jak będę jechała na samej marchewce i ziemniakach to chociaż zaoszczędzimy :D a tak szczerze mówiąc też liczy na jakieś "odtrucie" i też planuje odstawić mięso i produkty nabiałowe (przynajmniej ich część). Z rzeczy kosmetycznych, dzisiaj zaopatrzyłam się w Ziaję i jej anty bzzz będę testowała (na sobie ofc :D) i produkty marki Lovely (należącej do wibo) w postaci lakierów do paznokci (cytrynka, turkus i kiwi) oraz błyszczyka (waniliowego z wit. E) - kolory genialne, lakiery nieco wodniste więc jak ktoś przyzwyczajony do gęstszych konsystencji powinien uważać (ja zafajdałam sobie dywan bo mi lakier kapał) ale ogólnie po przyzwyczajeniu się do konsystencji i ogarnięciu ilości lakieru są ok, szybko schną, dobrze kryją, nie ma efektu smug, czy pęcherzyków. Błyszczyk nie bardzo pachnie wanilią ale jest fajny i powiększa usta (mimo, że na początku nie wyczytałam jakoby miał takie właściwości). Dodatkowo do lakieru zakupiłam sobie (także z wibo) naklejki na paznokcie. Lato jest można szaleć :D.

Władek 2012

Wiem, że dawno nie pisałam ale trafił mi się kolejny, spontaniczny, wakacyjny wyjazd, tym razem nad morze. Bałtyckie gwoli ścisłości. Dokładniej mówiąc Władysławowo city ale nie tylko. Pierwszy pozytyw jaki odnotowałam to fakt, że coraz więcej osób na wakacje jeździ ze zwierzakami – niezależnie czy to pies, kot czy królik. Wiele hoteli (w tym spa), pensjonatów czy noclegowni toleruje obecność zwierząt (niektórzy jednak pobierają za to opłatę, chociaż w najdroższym miejscu wynosi to 20 zł. Można jakoś to przełknąć, zwłaszcza, że jakby nie patrzeć zwierzak to jak członek rodziny). Więcej było piesków mniejszych ras (yorki, maltańczyki) ale tych większych też sporo się przewijało. Cudnie to wyglądało jak szła parka z dziećmi a przy wózku dreptał jeszcze jakiś futrzasty kompan. Chociaż nadal wiele osób pozbywa się psów na wakacje co często kończy się tragedią, tak jak w przypadku chłopca, który spadł z urwiska próbując uratować pozostawionego na skarpie psa (wraca do zdrowia, w sensie chłopiec o psie niestety nic nie znalazłam, ale mam nadzieję, że ktoś mu pomógł i znalazł nowy dom). Wracając jednak do wakacji nad morzem, kolejny pozytyw to obecność Green Way’a w Sopocie, zdecydowanie mojej ukochanej knajpki, w której wszystko jest dosłownie pyszne. Placki z cukini (mój faworyt) - próbowałam je zrobić w domu ale nie były już takie smaczne – oraz kotleciki szwedzkie (ziemniak + szpinak + ser żółty) plus oczywiście genialne surówki, koktajle i lemoniady. Szkoda, że w moim mieście nie ma takiej knajpki. Poza pozytywami oczywiście muszą być też negatywy, ludzie to straszne fleje i nie szanują dosłownie niczego. Pozakopywane w piasku na plaży pazłotka po kebabach, opakowania po chipsach, puszki, kapsle etc. Tragedia!!! Jakby tak każdy postępował to zamiast piasku na plaży byłoby wysypisko śmieci. Dodatkowo sławne „światełko do nieba” czyli słynne lampiony – wszystko fajnie, ładnie to wygląda ale wiele z nich gdzieś spada, głównie do wody... nie wiem czy to taki fun zaśmiecania morza, może jestem jakaś staroświecka ale można by było się bawić gdzieś w innym miejscu, żeby nie zaśmiecać plaży i morza (z ulicy szybciej się coś sprzątnie niż wyłowi z wody) po drugie z umiarem, a nie ta sama osoba puszczała po 10... przyznaje bardzo efektownie to wygląda, ale... Dzisiaj oglądałam genialny odcinek Martyny Wojciechowskiej dot. Prowadzenia parku z dzikimi zwierzętami tzw. wyspa kangurów. I taka mi się nasunęła refleksja. Kiedyś pewna osoba na forum poruszyła kwestię tego, że pomagać zwierzętom mogą jedynie weganie i wegetarianie bo inni to już zakłamani bo jedzą mięso... i tak się zastanawiam co jest bardziej ekologiczne (nie mówię tutaj już o patologiach typu hodowle przemysłowe czy farmy do fast foodów) chodzi mi np. o hodowle ekologiczne (wolne wybiegi, humanitarny transport i ubój). Bo weźmy np. taką Tołpygę (to rybka z rodziny karpiowatych) – ta rybka jest na tyle silna, że potrafi swoim istnieniem wytępić inne rybki w miejscu, w którym żyje także potrzebne jest raz na jakiś czas odłowienie nadprogramowej ilości ryb aby zachować harmonię w ekosystemie (podobnie jest z odstrzałem zwierzyny w lesie) i pytanie co dalej? Wyrzucić mięso czy je zjeść. Podobnie z zarzutami wegan żeby odstawić mleko i jajka... dobra ale każda krowa musi być wydojona i jajka są znoszone nie z każdego wykluwa się kurczak. Można je zjeść? Mówię o tym właśnie w kontekście programu MW tam była starsza parka, która prowadzi ten park pomagając setkom kangurów, misiom koala, krokodylom, ptakom (setki gatunków) itd. I te osoby jedzą normalnie mięso co więcej skupują z farm fastfoodowych kurczaki przeznaczone dla KFC (te które z góry przeznaczone są do wyrzucenia – są to te osobniki, które wykluwają się dłużej niż 3h – to znak dla właściciela, że jest za słaby na warunki hodowli nastawionej na maksymalny wzrost masy ciała także od razu jest usuwany, to znaczy zabijany i wyrzucany) ponieważ są one wartościowym pokarmem dla ptaków, które mają pod swoimi skrzydłami, co więcej skupują lub dostają odstrzelone kangury (otóż farmerzy mają prawo do odstrzału kangurów wyżerających im plony) – z nich też przyrządzają dania dla swoich podopiecznych. Wspomniana przeze mnie parka opiekuje się gatunkami, którymi grozi wyginięcie, zajmują się porzuconymi maluchami, przygarniają także te, które nie radzą sobie w dzikim świecie lub przybywają do nich po prostu na pożywienie. Ilość tych, którym pomogli sięga milion i ciągle rośnie, czy to, że jedzą mięso znaczy, że wcale nie pomagają zwierzętom???? Czy jedzenie mięsa wyklucza niesienie pomocy zwierzętom? Takie luźne pytania. Ja nadal zmierzam w kierunku wegetarianizmu, niestety moja tarczyca ciągle się psuje a jednak z ryb mam większą przyswajalność więc tak w 100% nie udało mi się na razie przejść na bezmięsną dietę, ale nadal szukam zastępowaczy i pomocników w walce o lepszą przyswajalność.